1. E merr fletën e provimit, e palos dhe fillon të bësh një aeroplan me të. Pastaj provon sesa larg mund të fluturojë.

2. E shikon testin dhe mendjen e ke bosh, po aq bosh sa ç’është edhe fleta me përgjigjet e provimit.

3. Fillon të bësh bingo për përgjigjet e duhura dhe rastësisht zgjedh ndonjë shkronjë për përgjigjet e shumëfishta

4. Në përgjigjet “E Vërtetë – E Rreme”, zgjedh vetëm “E Vërtetë”, sepse profesori yt asnjëherë s’do të të gënjente

5. Meqë e ke lënë fletën e kopjes në shtëpi, fillon të përpiqesh të gjesh përgjigjet e duhura duke shqyrtuar kopjen që ke në pëllëmbën e dorës.

6. Kur ndodh që profesori të ndërron bankën ku ke shkruar disa gjëra për të qenë i sigurtë, shikon te banka tjetër se mund të përfitosh nga puna e dikujt tjetër

7. Kur ke parë filxhanin ose letrat, gjithmonë të del aty një figurë që i përngjan numrit 4.
8. Fillon të djersish, pastaj të erren sytë, të merren mendtë dhe gati të bie të fikët. Këmbëngul që ta bësh provimin por ndërkohë kanë telefonuar urgjencën.

9. Nuk mban mend si të shkruash emrin tënd. Pastaj shkruan datën e gabuar. Që nga ky moment puna ka marrë të tatëpjetën.

10. E mbaron provimin për dy minuta duke shkruar: “Unë të dua, ti më do. Do marr një 10 me domosdo!” ( Të takon një 10 për krijueshmërinë dhe për optimizmin).

Pergatiti: E. Mehilli

Një nga artikujt e revistës trajton cështjen e nevojës për të pasur një jetë me vlerë dhe një dashuri të pakushtëzuar… Më poshtë keni një variant të këtij diskutimi trajtuar në një takim studentor në Elbasan.

Na shkruani mendimin tuaj…

Facebook është trendi i ditëve të sotme. Një trend që vlerësohet miliarda dollarë. Si biznesmen, të duhet të gjesh kërkesën e konsumatorëve. Por një biznesmen i mirë, siç është me siguri ideatori i Facebook-ut, gjen atë që iu nevojitet vërtet klientëve. Kështu, Facebook-u, na ka nxjerrë edhe njëherë në pah një nga nevojat bazë të njeriut: nevoja për të njohur dhe për të qënë i njohur. Nganjëherë, duket se kjo nevojë po “zhduket” gjithnjë e më shumë, ndërsa ecim me makina, i përshëndesim fqinjët ftohtë ngaqë jemi me nxitim, e na duket sikur të tjerët po ndërhyjnë në jetën tonë më shumë se ç’duhet.

“Jetojmë të gjithë në një qytet, e rrallë shihemi, sa rrallë!” Nuk ka asgjë të re nën këtë diell. Facebook-u është një mënyrë moderne për të plotësuar nevojën e lashtë. Në modernitetin tonë, kemi turp ta pranojmë nevojën që kemi për njëri tjetrin.

Por fenomeni Facebook na e ka nxjerrë në shesh të vërtetën. Facebook-u është si ai guri që kanë korçarët në rrugicat e tyre para portës së avllisë, ku ulen për t’u parë dhe për të parë. Facebook-u është shëtitorja kah Kafja e Madhe e shkodranëve ku dalin me u pa dhe me pa. Facebook-u është ish-Blloku i Tiranës ku njerëzit dalin me hudh sytë dhe me ua hudhë sytë. Facebook-u është më shumë një Soulbook-Libër i Shpirtit. Megjithatë, ne kemi dëshirë ta shmangim këtë emër – Soulbook – sepse e kemi vështirë ta pranojmë se shpirti ynë ka nevoja. Në përgjithësi, duam ta shmangim idenë se jemi qënie shpirtërore, se ka diçka përtej mishit tonë materialist, e kësisoj, duam të shmangim një pjesë të rëndësishme të qënies sonë. Facebook-u na mashtron! Më saktë, na tradhëton! Facebook e di që kemi nevojë për njëri tjetrin, për miqësi, për lidhje – edhe të hamë e të pimë, ndërsa rrimë para ekranit të akullt të televizorit nuk mjafton për një qënie shpirtërore si e jona. Nuk duam të rrimë vetëm!

“Jetë Studentore” – ne që jemi të përfshirë me këtë lëvizje – jemi të bindur se të gjithë (edhe studentët!) e pranojmë apo jo, kemi pyetje dhe nevoja shpirtërore. Kjo është bindja jonë. Një libër i hershëm e modern na e ka thënë këtë nevojë prej mijëra vjetësh. Fenomeni Facebook na e rithekson. Plotësimi i nevojave shpirtërore gjendet duke dalë në rrugicat e Korçës, shëtitoren e Shkodrës, te Blloku në Tiranë, te Santea në Prishtinë, te Çarshia në Shkup e madje edhe në Facebook. Pavarësisht nga vendi ku po e lyp këtë nevojë, Jezui është çelësi që e hap atë portë shpirti – Soulbook – edhe premton dritë e ngopje. Ai premton shuarjen e etjes tënde për miqësi dhe për kuptim. Ndërsa ne si grupim studentor gjithëkombëtar, premtojmë të bëhemi një urë lidhëse mes teje dhe Perëndisë, si i vetmi burim i plotë i jetës shpirtërore.

Ashtu si Facebook-u, ne duam të të paraqesim një Mik, duam të të lidhim me shumë miq të tjerë ndërsa ndërtojmë një ambient që nuk duhet humbur.

Nikolin Dodaj

Shqiptarët janë një popull i veçantë; me tipare e karakteristika të ndryshme nga të tjerët. Skënderbeu pasqyron dukshëm disa prej këtyre tipareve gjithëshqiptare që duam ti theksojmë në këtë dritare të revistës. Kësisoj, vëmë në dukje një shembull që duhet njohur, vlerësuar dhe ndjekur.

Asnjë i ngjashëm me të

Dukshëm Skënderbeu ishte një udhëheqës i lindur, i vetëdijshëm për cilësitë e tij. Rrallëherë në historinë e shqiptarëve, – për të mos thënë ky është rasti i vetëm, – kemi dëshmuar për një njeri që është i aftë të ngrihet mbi tiparet e tij të dukshme prej udhëheqësi në shërbim të interesave të kombit.

Ai ishte i zoti të vlerësonte të tjerët si të barabartë me veten, duke fituar respektin e bashkëkohësve të tij. Lekë Dukagjini e vlerësoi duke thënë “babai ynë, dhe udhëheqësi ynë.” Ai e ka merituar titullin Hero Kombëtar i shqiptarëve dhe s’ka një të dytë që ti afrohet.

Luftëtar i hapësirave të lirisë

Është lehtësues fakti që Gjergj Kastrioti luftoi jo si pushtues por si mbrojtës i lirisë së tij dhe të popullit që përfaqëson. Ndonjëherë heronjtë e reklamuar në modernitet janë njerëz që e vendosin lirinë e të tjerëve në funksionon të emrit të tyre të madh.
Shembuj të të mëdhenjve që e vendosin veten në shërbim të të tjerëve janë të rrallë. Mund të krenohemi me shqiptarin Skënderbe që e vendos veten në shërbim të bashkëatdhetarëve të tij, për t’i mbrojtur nga një pushtues që jo vetëm do të marrë tokë, por edhe do të pushtojë hapësira që shkon përtej territorit fizik.

Një shqiptar europian

Pavarësisht se kultura të ndryshme përçojnë vlera pozitive, shqiptarët e kanë gjetur veten në zemër të një realiteti europian: një realitet kryesisht i ngritur mbi vlera të krishtera që thekson barazinë e njerëzve përpara ligjit, lirinë e zgjedhjes së vlerave shoqërore dhe të besimit, dhe respektin e ndërsjellë për “të ngjashmit” si krijesa të Zotit. Gjergj Kastrioti përmes përpjekjeve të tij për t’u mbrojtur nga turqit otomanë, e ka konfirmuar këtë prirje të shqiptarëve drejt idealeve të europës. Jehona e sjelljes së tij, vazhdon edhe sot kur po përpiqemi të konfirmojmë këtë prirje duke pritur të lëvizim në pjesën tjetër të Europës pa viza e të jetojmë mes tyre si shqiptarë. Kastrioti madje ka bërë edhe një hap tjetër të pashembullt: bashkë me burra të tjerë të Europës së asaj kohe, ai ka ndikuar që këto vlera të qytetërimit perëndimor që sot i marrim si shembull për ti arritur, në të vërtetë janë ruajtur prej ndikimit të Skënderbeut. Kështu, ne mund të krenohemi që një shqiptar si ne, ka ndikuar që Europa të jetë ideali i shqiptarëve të sotëm.

Një burrë me bindje

Pak është theksuar më përpara që Gjergj Kastrioti kishte besim tek Zoti. Europianët e kanë quajtur “atlet të krishtërimit”. Pavarësisht se një pjesë e shqiptarëve të sotëm nuk do të binin dakord me zgjedhjen fetare të Skënderbeut, ai është një shembull për tu vlerësuar.
Gjergji na vërteton që besimi tek Krishti nuk të ndalon të jesh një qytetar model dhe ti shërbesh vendit tënd. Ndonjëherë mendojmë që besimi është thjesht një zgjedhje personale që s’ka ndikim në mënyrën se si jetojmë. Kastriotasi na dëshmon që jo vetëm që besimi ka vlerë, por ai e ndikon kryekëput mënyrën se si jetojmë. Gjithashtu, besimi nuk është një zgjedhje për “të dobëtit”. Në fakt, krejt e kundërta është e vërtetë: besimi është një zgjedhje që kërkon burrëri – ose vajzëri, për vajzat! Me fjalë të tjera, kërkon njerëz që i shqyrtojnë çështjet, kthjellohen për realitetin, dhe marrin vendime duke mbajtur përsipër edhe pasojat e vendimeve.
Do të ishte e vështirë të jesh shqiptar i shekullit XXI pa një model për të ndjekur. Fatmirësisht e kemi një model: Heroin tonë kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu.

Nëse keni lexuar artikullin “Mes Dashurisë dhe Jetës”, atëherë e keni kuptuar që ka një mundësi për të zgjedhur edhe dashurinë pa të cilën nuk jetojmë dot, edhe jetën pa të cilën nuk bëjmë dot.

Katër pikat e mëposhtme shpjegojnë se si të përjetosh dashurinë dhe jetën e plotë për të cilat je krijuar.

1. Zoti të do dhe të krijoi që ta njohësh Atë.

Dashuria e Perëndisë

“Dhe ne njohëm dhe besuam dashurinë që Perëndia ka për ne. Perëndia është dashuri; dhe ai që qëndron në dashuri qëndron
në Perëndinë dhe Perëndia në të.” (I Gjonit 4:16)

2. Ne jemi të ndarë nga Perëndia për shkak të mëkatit, kështu që nuk e përjetojmë Perëndinë dhe dashurinë e Tij.

Çfarë është mëkati?

Ne u krijuam për të jetuar në një marrëdhënie me Perëndinë por ne e mohuam atë dhe kjo marrëdhënie u prish. Mohimi i Zotit dhe ndërtimi i jetës sonë rreth gjithçkaje tjetër, quhet mëkat nga Bibla. Ne e tregojmë këtë qëndrim nga të qënit egoistë, duke mos ju bindur hapur Perëndisë ose thjesht duke e injoruar Perëndinë.

Të gjithë janë mëkatarë.

“Të gjithë u bënë fajtorë dhe humbën madhështinë që u dha Perëndia” (Romakëve 3:23)

Mëkati ka pasoja

“Sepse paga e mëkatit është vdekja por dhurata e Perëndisë është jeta e përjetshme nëpërmjet Krishtit Jezus, Zotit tonë.” (Romakëve 6:23)
Të gjithë jemi fajtorë përpara Perëndisë dhe do të gjykohemi për mëkatin tonë. Zoti është i përsosur dhe ne jemi mëkatarë. Ka
një hapësirë të madhe mes nesh për shkak të mëkatit. Diçka mungon në jetën tonë e asnjë gjë tjetër – seks, para, punë, shëndet –
nuk e përmbush. Por ka një zgjedhje për të rifituar jetën dhe dashurinë e Perëndisë.

3. Jezus Krishti është zgjidhja e Perëndisë për mëkatin tonë. Vetëm përmes tij mund të njohim Perëndinë dhe të përjetojmë
dashurinë dhe faljen e tij.

Jezusi është unik

“Ai është shëmbëllimi i Perëndisë të padukshëm… i lindur përpara çdo krijese” (Kolosianëve 1:15)

Jezusi vdiq në vendin tonë

“Sepse edhe Krishti vuajti një herë e përgjithmonë për mëkatet tona, ai, i drejti për të padrejtët.” (Letra e Pjetrit 3:18)

Jezusi u kthye përsëri në jetë

“Mesia [dmth. Krishti] vdiq për mëkatet tona, në përputhje me profecitë e Shkrimit të Shenjtë, dhe u varros. Ditën e tretë, ai u ringjall nga të vdekurit, siç parathuhej në Shkrimin e shenjtë, dhe iu shfaq Pjetrit dhe pastaj tërë rrethit të apostujve. Më vonë e panë më shumë se pesëqind dishepuj; disa kanë vdekur, por shumica janë ende gjallë.” (1 Korintasve 15:3-6)
Ringjallja e Jezusit vërtetoi që Ai është Perëndi dhe që kishte vuajtur ndëshkimin në kryq në vendin tonë.

Jezusi është rruga e vetme për te Perëndia

“Jezusi u tha: ‘Unë jam rruga, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati veçse nëpërmjet meje’” (Gjoni 14:6)
Megjithëse e meritojmë ndëshkimin, për shkak të dashurisë së tij Perëndia dërgoi Jezusin që të paguajë ndëshkimin që meritonim ne. Përmes Jezusit, humnera që na ndan është zhdukur dhe kemi një mundësi për të pasur jetën dhe dashurinë që na dhuron Ai. Nuk mjafton vetëm të dish kaq…

4. Të gjithë duhet të përgjigjemi kësaj oferte, duke i kërkuar Jezusit të vijë në jetën tonë. Kështu mund ta njohim Perëndinë dhe të përjetojmë jetën dhe dashurinë e Tij.

Duhet të pranojmë Jezu Krishtin

“Megjithatë, disa e pranuan dhe besuan në të. Ai u dha atyre të drejtën të bëheshin fëmijë të Perëndisë.” (Gjoni 1:12).
Të pranuarit e Krishtit ka kuptimin që:
- Të biem dakord me Perëndinë që jemi mëkatarë dhe të vendosim t’i largohemi mëkatit.
- Ti besojmë faljes së Jezusit për mëkatin tonë, sepse Ai vdiq në vendin tonë.
- Të zgjedhim ti besojmë Jezusit dhe ta ndjekim atë si të parin në jetën tonë.
Dhe ky vendim kërkon besim personal. Që të fillosh këtë marrëdhënie me Perëndinë, duhet ta vendosësh jetën tënde në duart
e tij. Ky vendim mund të shprehet me një lutje. Lutja është thjesht të biseduarit me Perëndinë rreth asaj që ke në zemër. Ja një
lutje e sugjeruar:

“Zoti Jezus, kam nevojë për ty. Të kërkoj falje që kam zgjedhur të mbështetem tek vetja e jo tek ti. Faleminderit që vdiqe në kryq për mëkatet e mia dhe më dhe jetën e dashurinë e përjetshme. Të lutem, eja e merre vendin e parë në jetën time dhe më ndihmo të bëhem siç dëshiron ti.”

Nëse kjo lutje shpreh dëshirën e zemrës tënde, merr kohë tani për të. Jezusi do të vijë në jetën tënde siç ka premtuar. Dhe ti
do të kesh dashurinë dhe jetën për të cilat ke ardhur në këtë botë. Dikush shkroi që kur një realitet e dëshirojmë kaq shumë, atëherë me patjetër ky realitet duhet të ekzistojë diku. Dhe nëse e dëshirojmë kaq shumë edhe jetën cilësore edhe dashurinë e vërtetë, atëherë duhet të ekzistojë mundësia ti përjetojmë të dyja.

Jezus Krishti, është e vetmja alternativë, që i mundëson të dyja. Dhe përmes tij mund të kesh, edhe plotësinë e jetës, edhe përmbushjen e dashurisë.

“Ai lëviz, ti lëviz”, i thotë e ëma Belës në historinë e “Muzgut”, “si magnete.” Kështu mes shumë linjash të tjera, një prej romaneve-film që po bën bujë në gjithë botën, portretizon një dashuri të pamundur mes dy të rinjve. Njëri njeri. Tjetri vampir. “Është një histori që thekson shumë më tepër romancën, sesa horrorin e vampirëve”, thotë komentuesi kulturor Pol Asai.
Belës i duhet të zgjedhë: të jetojë si njeri edhe të humbasë përjetë dashurinë e saj, apo të fitojë dashurinë duke humbur jetën e duke u shndërruar në një vampir? Në jetë pa dashuri apo me dashuri e pa jetë?
Ky motiv në sagën e “Muzgut” i përngjason një drame që e përjetojmë të gjithë ndërsa përpiqemi t’i japim kuptim përditshmërisë sonë. Ne duam një jetë me dashuri. Por në muzgun tonë zhgënjyes ngjarjet marrin tjetër rrjedhë. Pamundësia për të pasur jetën dhe një dashuri me plot kuptim na stërmundon. Jeta është e vështirë e plot sfida, ndërsa njerëzit me të cilët dashurohemi na zhgënjejnë, na vaktësojnë, na rrinë larg e nuk na kuptojnë.
Ka edhe një dhimbje më të rëndë: as vetë nuk ia dalim që të jemi për t’u dashur. Të tjerëve ju shkaktojmë po aq dhimbje sa ç’na shkaktojnë ata ne. Realiteti i jetës sonë, ku na duhet të zgjedhim mes disa dilemave, nuk më tingëllonte i këndshëm kur isha student. Deri sa u bëra 18 vjeç, kisha dëgjuar vetëm shpjegime për ashpërisë e jetës dhe ngatërresat e dashurisë: “Jeta është luftë”, thoshte babi. “Të tjerë duam, të tjerë na duan, me të tjerë martohemi”, thoshin shokët.
Si Bela, unë dhe të ngjashmit e mi, gjithmonë në kërkim të jetës e dashurisë!
A më duhet të zgjedh? Një njeri që ka jetuar shumë vite përpara, më befasoi. Isha 18 vjeç. “Në të gjendej jeta…” thuhet për të. Jeta që po kërkoj unë? Dhe gjithashtu, ky njeri shndërrohet në përkufizimin e dashurisë: “të japësh jetën për tjetrin”.
Përtej keqkuptimeve fetare, teorive të ndërlikuara, dhe krenarisë për të pranuar zgjidhje nga njerëz që kanë jetuar shumë larg nga unë në kohë e hapësirë – mu desh ta konsideroj këtë njeri me emrin Jezus.
Tani nuk jemi më si Bela, përballë një zgjedhje të vështirë. Tani zgjedhja e vështirë është të tejkalojmë paragjykimet dhe të pranojmë ofertën e tij… Që ta materializosh këtë vendim, lexo materialin “Dashuri dhe Jetë në 4 Ligjet Shpirtërore”.

“Sex & the City”, një seri televizive amerikane mjaft e suksesshme, tashmë po lë pa gjumë shikuesit shqiptarë. Filmat dhe seritë kanë tërhequr shikueshmëri dhe para. Duket që autorët kanë goditur në shenjë. Fabula e serialit sillet rreth 4 grave të reja dhe statuse të ndryshme në shoqëri, të cilat ecin me hapin e kohës, në një qytet ku trendi i  mentalitetit i shtyn drejt pasionit dhe intimitetit. Në kërkim, koha dhe qyteti në të cilin jetojnë,  sundojnë vlerat e jetës së këtyre grave.
Filmi pasqyron një kërkim të pandalshëm drejt dashurisë, dashuri e cila duhet të mbushë boshllëkun e tyre shpirtëror. Kërkimi i dashurisë së vërtetë. Kërkim i cili nuk ka të sosur…

Si gjendet dashuria e vërtetë?

A janë të kënaqura këto personazhe në kërkimin e tyre? Cila është mënyra më e mirë për të kërkuar?
Kjo histori ngjan me një Déjà vu, një pamjse që se-ku-e-kam-parë më përpara. I ngjan ditëve të para të tetorit, kur maturantët trendy zbresin gjithë entuziazëm në botën e re akademike në ambientin studentor. Dhe ashtu siç reflektohet në serial, siç e konfirmon shoqëria jonë, dhe përvoja të gjithë jemi në kërkim të intimitetit. Jemi gjithnjë në kërkim të dashurisë. Edhe studentët.
Në kërkimin tonë, shekulli në të cilin jetojmë, na i imponon vlerat, megjithëse është epoka e Facebook-ut dhe Tëitter! Në këtë përplasje vlerash, gënjeshtrat futen në treg, dhe na ngatërrojnë  urinë tonë për dashuri me receta të pamjaftueshme.
Ne duam pranim, marrëdhënie të sigurta, dhe miqësi  të ngushtë. Por ende besojmë në gënjeshtrën se seksi do të kënaqë urinë tonë. Është e vërtetë se jemi qenie thellësisht seksuale, por është koha gjithashtu të shqyrtojmë disa nga keqkuptimet që ofron qyteti ynë, në keqkuptimin e seksualitetit.
Siç na mëson edhe historia, gënjeshtra mund të tingëllojë si e vërteta e kulluar e shekullit, kur iu ofrohet njerëzve të uritur për të vërtetën.
Dëshirat tona nuk janë me siguri të reja, ata janë të vjetra sa njerëzimi. Dallimi në botën ku jetojmë fillon tek kërkimi për t’i përmbushur këto impulse në mënyra të çuditshme: me makina, me TV, celularë e kompjutera, përmes sportit, dhe madje edhe seksit. Sidomos nëpërmjet seksit.
“Provoje  vetëm një herë dhe do të ndjehesh i/e plotësuar… Shko në shtrat me partnerë të ndryshëm dhe nuk do të të mërzitet seksi… një jetë pa seks është një jetë pa përkatësi… nuk mund të martohesh pa u përfshirë seksualisht, se vetëm kështu e njihni njëri tjetrin ashtu siç duhet…”. Përvoja seksuale ka marrë trajtën e një të drejte personale që duhet shpërdoruar pa asnjë çmim a kusht, dhe vetëm kur e shpërdoron, je i pranuar nga shoqëria!
Tragjedia e gjithë këtij skenari, është se ndërkohë, jemi duke “vdekur” nga uria emocionale për intimetet, për një qënie të llojit tonë, që të na dojë pa kushte, që të na vlerësojë ashtu siç jemi, dhe të mos fusë në mes të marrëdhënies, blerjen egoiste të trupit tonë për përfitimet e tij të momentit.
Që të mos kërkojmë ushqim në vendet e gabuara, ja ku vijojnë shtatë gënjeshtra që qarkullojnë në qytetin tonë studentor rreth seksit:

Gënjeshtra # 1: Pa marrëdhënien seksuale nuk krijon dot miqësi të ngushtë.

Ndërveprimi fizik seksual është një shprehje e intimitetit të ngushtë, por nuk është e vetmja shprehje e intimitetit. Afërsia e vërtetë buron nga bashkësia verbale, emocionale, dhe fizike. Intimiteti i vërtetë ndërtohet mbi një përkushtim për ndershmëri, dashuri dhe liri. Miqësia e ngushtë, që ti biem drejt, nuk ka pothuajse asgjë të afërt me organet tona seksuale. Një prostitutë mund të të ofrojë gjithçka që ka, por jo në këmbim të miqësisë së ngushtë por të parave.

Gënjeshtra # 2: Përfshirja seksuale në fillimet e një marrëdhënije, do të të ndihmojë të njihesh më mirë me partnerin dhe është një test i domosdoshëm për të ditur nëse je partner i mirë.

Përfshirja seksuale në fillimet e një marrëdhënie nuk është hapi më i përshtatshëm për ndërtimin e një raportik të shëndetshëm paramartesor. Sigurisht që kjo lloj përfshirje ofron kënaqësi sensuale, por nuk është rruga më e mirë për lumturi bashkëshortore. Seksi është një art që mësohet dhe shijohet më mirë në një mjedis të sigurt siç është marrëdhënia e konsoliduar, martesa. Një studente, e cila po ballafaqohej me pakënaqësitë e saj seksuale, e kapërceu sikletin e momentit dhe më pyeti troç: “A është seksi në martesë një gjë e keqe, siç është jashtë martesës?” Ajo kishte ardhur në fund të ylberit, në kërkim të Eldorados-dashurisë së premtuar dhe kishte gjetur vetëm zhgënjim. Seksi nuk është “gjë e keqe” por mund të kthehet në të tillë nëse i mungon korniza e duhur e përkushtimit në martesë.
Një sekret: Çiftet e martuara kalojnë më pak kohë në shtrat, në krahasim me kohën që kalojnë duke biseduar, duke ndërtuar lidhjen e tyre emocionale dhe në kohë cilësore me njëri tjetrin. Gënjeshtra që seksi paramartesor ju përgatit për martesën, e anashkalon faktin e rëndësishëm që lumturia seksuale arrihet vetëm përmes viteve e viteve në një marrëdhënie intime. Studimet e psikologëve e konfirmojnë që kulmi i kënaqësisë seksuale, zakonisht arrihet pas dhjetë ose njëzet vitesh në martesë.

Gënjeshtra # 3: Seksi rastësor pa angazhime afatgjata është zbavitje dhe liri.

Një studiues vërejti se “seksi rastësor mund të konsiderohet një festë e vërtetë intime po aq sa ç’është një sanduiç një vakt luksoz. Pra, i ngjan një lloj ushqimi fast food-i që shërbehet në pjatë plastike. Shijimi i jetës intime seksuale ofrohet vetëm për ata që janë të gatshëm që të angazhohen afatgjatë në një nivel shumë personal, duke ofruar gjithë veten e tyre, pa mbajtur prapa asgjë”.

Gënjeshtra # 4: Nëse nuk e shpreh lirisht seksualitetin, atëherë ndjenjat e tua janë të shtypura, të ndrydhura e kësisoj ti je i/e sëmurë, ose fetar.

E vërteta, sipas studimeve, shkon në kundërshtim me këtë ide. Seksi i parakohshëm krijon probleme për shëndetin emocional, fizik dhe social. Sipas një studimi të kryer nga Universiteti i Indianës në SHBA, të rinjtë seksualisht aktivë kanë më shumë prirje drejt alkoolit dhe drogave të paligjshme, dhe gjithashtu kanë probleme në shkollë. Vajzat e përfshira seksualisht në moshë të re, ka më shumë të ngjarë të bien në depresion, vetë-vlerësim të ulët, ndjehen të vetmuara, dhe mendojnë vetëvrasjen më shumë se moshataret e tyre.

Gënjeshtra # 5: Seksi është liria.

Seksi paramartesor vështirë se mund të konsiderohet si shprehje e lirisë. Të rinjtë që përfshihen seksualisht në përgjigje të presionit të kolegëve, në të vërtetë janë viktima të opinionit publik të momentit. Askush nuk është i lirë nëse vepron, vetëm e vetëm që të kënaqë opinionin apo ti bëjë përshtypje shumicës.

Gënjeshtra # 6: Edhe Zoti e kupton se jemi në shekullin e XXI-të! Kësisoj, as Ai nuk e ndalon atë që shoqëria e konsideron të pranueshme.

Zoti i kupton kohët. Por gjithashtu, duke qënë Ai vetë autori i seksit, ai e kupton gjithashtu kënaqësinë që vjen prej përfshirjes seksuale. Nga ana tjetër, ai e kupton gjithashtu dëmin që mund të shkaktohet nga përfshirja në marrëdhënie seksuale pa përkushtimin e duhur emocional dhe shpirtëror. Në martesë, seksit i thonë kënaqësi! Të jesh i matur para martesës, dhe besnikëria monogame pas martesës, nuk janë mohim i të drejtave apo kënaqësive të mia. Madje e kundërta, këto elementë sigurojnë shijimin e plotë të seksualitetit. A nuk do të ishte e mrekullueshme të shikojsh marrëdhënien seksuale, pa patur frikë se do të zbulohesh e madje krejt i lirë për ta shijuar këtë marrëdhënie me personin që je përkushtuar ta duash për gjithë jetën?

Gënjeshtra # 7: Pse të pres? Nga ta di që pritja është vërtet zgjedhja më e mirë? Ndoshta është më mirë që të shfrytëzoj çdo mundësi që më del përpara.

Nëse vendos të presësh, atëherë do të kesh mundësi të përjetosh një marrëdhënie me vlerë me partnerin e ardhshëm. Nëse nuk pret, do të shijosh momentin por gjithashtu do të vuash shenjat që të lë përfshirja seksuale pa një ambient të sigurt përkushtimi. Nuk mund ti kesh të dyja rrugët. Vështirë se mund të argumentohet se seksi paramartesor ia vlen. Dëshmitë mjekësore, studimet sociologjike e mbështesin fuqimisht idenë se seksi jashtë martesës nuk është i sigurt dhe i mirë për ne. Pikë muhabeti, seksi paramartesor nuk e përmbush nevojën tonë për dashuri të vërtetë.
Por në fund të fundit, edhe kjo është një çështje besimi. Për vajzat dhe djemtë e këtij shekulli: qyteti studentor është sfida juaj.

Agustin Prenga

1440 minuta. 24 orë. Në ditë. Kaq kemi mundësi të jetojmë të gjithë. E megjithatë, për disa prej nesh, duket sikur nuk mjafton. Studentët në veçanti ankohen shpesh për mungesën e këtyre minutave.
Në të vërtetë, pas mbarimit të shkollës, ish-studentëve, ju duket si kohë e artë ajo që kanë kaluar në shkollë: orë të tëra pushim kafeneve rreth universitetit bashkë me luksin për të rrëkëllyer ca “thashetheme” studentore me bashkëvuajtësit e tjerë. Çfarë nuk
shkon që duket sikur ka pak kohë ndërsa je me studime? Edhe kjo “sëmundje” e ka një simptomë: ç’organizim. Më poshtë vijon
një listë se si mund ta dallosh nëse je një nga pacientët:
* Asnjëherë nuk ke kohë të mjaftueshme për gjërat që duhen bërë.
* Stresi i kapërcen nivelet e normales.
* As vetë nuk je i kënaqur me atë që bën sepse janë poshtë standardit që ke vendosur.
* Vlerësimi për veten të bie përtokë.
* Miqtë humbasin e “të ftohen” sepse nuk ke kohë të mjaftueshme për të kaluar me ta.
* Fillon të harrosh takime, telefonata, të lajmërosh prindërit për nevojën për para e detaje të tjera të kësaj rëndësie.
* Harxhon kohë në punë jo të frytshme – “pa bukë” kur thotë populli.
* Ndërsa bën punë të vogla, e kalon kohën duke ëndërruar me sy hapur për të ardhmen e ndritur që ke përpara, por që tani s’ke nge ti përkushtohesh.
Ç’organizimi është një variant financiar i borxhit. A ke menduar ndonjëherë, që po të vendoset një tarifë financiare për kohën e shpenzuar – domethënë që paguhesh për punët më vlerë që bën dhe jep para për kohën e harxhuar kot – sa në borxh mund të
jesh?

Edhe koha duhet buxhetuar!

Ligji i ekonomisë vlen edhe për kohën: burimet e kufizuara, dëshirat pa fund. Ashtu siç mësohemi të buxhetojmë paratë, duhet të bëjmë të njëjtën gjë edhe për kohën. Kështu do të sigurohemi që gjërat e rëndësishme do të bëhen.

Vendos prioritetet

Mendo për javën që kaloi. Shëno në një fletë ngjarjet e javës. Pas gjumit, kush renditet në listë si aktiviteti që të ka marrë më shumë kohë? Ja ku e dallove prioritetin tënd. Zakonisht mund të shkurajohesh kur bën këtë zbulim. Por nuk ke kohë për t’u mërzitur. Bëj një plan për javën që ke përpara. Në të njëjtën fletë, vendos dy kolona: në njërën shkruaj gjërat e rëndësishme të javës, në tjetrën dëshirat e javës. Vendos përbri secilit aktivitet kohën që do të japësh. Nëse studimi është prioriteti i asaj jave, atëherë kjo duhet të pasqyrohet në orar në një bllok kohor të palëvizshëm (le të themi 19:00-22:00 cdo pasdite). Kur të vijnë oferta për kafe, për një lojë pesëkatësh, a për një shëtitje vërdallë në lagje, vendos të thuash “JO” në këtë bllok kohe. Nëse e zhvillon këtë zakon, ka shumë të ngjarë që do jesh mjaft i përgatitur për provimet dhe do të kesh përditë mjaft kohë për
të bërë gjëra të tjera përfshi dhe argëtimin.

Planifiko!

Po sikur të provosh që një orë, dikur të dielën pasdite vonë ose në darkë, të mendosh për javën që vjen edhe të hedhësh ca ide në një copë letër? Ata që e provojnë, do ta shikojnë begatinë e këtij sygjerimi.
E ç’vlerë do të kenë të gjitha këto, nëse nuk ndjek me besnikëri vendimet që ke marrë për orarin tënd? Mos i lejo që “urgjencat”, apo planet e parëndësishme të të tjerëve të të vjedhin kohën. Kësisoj, di si ti përgjigjesh asaj shprehjes që thotë: “Pabin e sotëm
mos e lër për nesër, se studimet i ke aty gjithmonë!”

Erjona Mëhilli

Në treg, nga Gushti 2010 libri “Qengji i Kurbanit” Botimet “Jeta e Re”.

Libri trajton marrëdhëniet mes koncepteve të fesë muslimane dhe asaj të krishterë në lidhje me ngjarjen e kurbanit.

“… Në fakt, e vërteta është edhe fokusi i këtij libri të vogël. Më saktë, e vërteta thelbësore e jetës njerëzore që është një e vërtetë kaq befasuese, kaq e pabesueshme, kaq e thjeshtë dhe tronditëse, sa mund të sjellë revolucion në cdo jetë njerëzore me pasoja të mrekullueshme…”

Nëse keni interes të dini më shumë, ose të bashkoheni me diskutimin tonë, na kontaktoni:

Unë jam origjinali, thotë Aurela Gaçe në hitin e saj të verës.

“Mbamëni, amani, nuk mund të ndal… kufinj nuk kam!” vazhdon kënga me gati 3 milionë klikime në Youtube. Refreni i këngës ngjan me thirrjen e mjaft të rinjve që tashmë e kanë lënë pas 18-vjeçarllëkun edhe janë në Universitet. Me “U” të madhe! Pas pritjes së gjatë e të vaposur, ka ardhur momenti “të të mbajë dikush” sepse origjinaliteti yt do të shkojë përtej kufinjve – në ëndrra për një të ardhme më të mirë.

O burra! Ia dola! Mbamëni!

Lëvizja “Jetë Studentore” dëshiron “të të mbajë”. Nga përvoja jonë, një i sapoemëruar student, në një farë mënyre duhet “mbajtur”. Aventura jote larg familjes, para që duhen administruar nga ti vetë, ndarje me miq të vjetër e një fillim i ri, krijojnë një vorbull që aq sa ç’është i këndshëm, po aq është edhe stresues në hapat e parë. Megjithatë, nuk e kemi fjalën të të kufizojmë a
të të pengojmë në rrugën e zbulimit tënd studentor, por e kemi fjalën të të ofrojmë urtësinë tonë, të mbledhur kryesisht nga përvoja dhe besimi ynë, që të ruash veten nga “shenja” e “vraga” që mund të të kthehen në pengesa për ta jetuar jetën ashtu siç duhet. Ne i njohim ca ish-studentë, që në shpërthimin e tyre 18-vjeçar “pa rregulla e kufinj”, përfunduan të përdorur nga
“dashnorë të përvuajtur”, të cilët e duan trupin tënd por s’janë gati të të japin asgjë nga vetja. Kemi vënë re edhe “miqësi” fallco që duan të të zhvasin. Kemi vënë re edhe heqje dorë nga mësimet që krijojnë pasoja për të ardhmen tënde. Edhe korrupsion. Mashtrim. Nëse do të na e lejosh një fjalë urtësie dhe një dorë përkujdesje, “që të të mbajmë” për të mos rënë në të njëjtin batak, jemi gati për ta ofruar atë që kemi.
Gjithashtu, ne duam “të të mbajmë” duke kënduar bashkë me ty në gëzimin e një faze të re jete. Ne duam të festojmë origjinalitetin tuaj; të të shikojmë siç je, pa zbukurime të tepërta e me thjeshtësinë që ju është dhuruar vetëm juve, askujt tjetër njësoj. Ne dimë ta vlerësojmë origjinalitetin tuaj sepse jemi vetë origjinalë. Askush tjetër nuk është si ne!
Ne duam të ofrojmë një rrugë më të mirë. Rruga jonë, si në të gjitha rrugët e tjera, zbulohet hap pas hapi. Vini re “sinjalistikën” e rrugës sonë: miqësia (Facebook apo Soulbook), përgatitja akademike (“Ku është koha ime?” dhe “Një alien në mjedisin studentor”), një këndvështrim “ngacmues” për seksin (Sex & the Student City), një tabelë tjetër që sinjalizon thirrjet e shpirtit përmes muzikës Bluz, sinjal që do të shndërrohet në muzikë në qendrat studentore në Tetor (Thirrja e Shpirtit Bluz), të qeshurat e humorit, kuriozitete rreth sportit e mundësi për t’u informuar më shumë për aktivitetin tonë vjetor.

Kështu, “do të të mbajmë” e do të na pasuroni ambientin tonë duke u bashkuar me ne.
Rrugë të mbarë, A. K. për Jetë Studentore