Përtej Sportit: A Është Terri Imoral?
Sportdashësit, sidomos ata që ndjen klubin anglez Çelsi, janë përfshirë në debatin e imoralitetit të Xhon Territ (John Terry). Shtypi anglez, por edhe i mbarë botës, po i bën jehonë kësaj ngjarje sportive – në fakt që ka ndodhur jashtë fushës së lojës por po e vështirëson edhe lojën vetë.
Diskutimi më i ndezur, nuk duket sikur është imoraliteti i Territ. Të gjithë pjesëmarrësit në këtë debat, po të vësh re mendimet e tyre të shprehura në shtyp, zakonisht e shmangin aspektin e ashtuquajtur “privat” të jetës së një lojtari. Jashtë fushe, ai mund të bëjë ç’të dojë!
Atëherë, si do të gjykohen thirrjet e mjaft zërave ditëve të fundit, që kërkojnë largimin e Territ nga roli i kapitenit të skuadrës? A nuk mund ta lëmë një kapiten të bëjë punën e vet, pavarësisht se në sa tradhëti bashkëshortore është i përfshirë,pavarësisht se sa gra ka lënë shtatëzëna, edhe në fund të fundit, pavarësisht sa ka paguar për një abort?
Qartazi, ka halle të mëdha për t’u diskutuar në këtë situatë, fatkeqësisht jo të lehta për t’u sqaruar.
Ndoshta vështirësia e parë në lidhje me opinionet e shprehura, është e lidhur me lirinë tonë për të gjykuar të tjerët. Gjykimi është i vështirë jo sepse nuk mendojmë që është gabim, por sepse jemi vetë fajtorë për të njëjtin faj. Nëse shkon në shtrat me gratë e botës, nuk mund të shash të tjerët që bëjnë të njëjtën gjë. Kështu, të gjithë duhet të jemi të kujdeshëm, që të mos jemi si terri. Dhe pastaj ta humbasim mundësinë të flasim si në dritë.
Në fund të fundit, a nuk ka një standart moral, mbi të cilin mund të mbështetemi për të gjykuar veprimet tona?
Ndërkohë, thirrjet për të hequr Territ shiritin e kapitenit, nxjerrin në pah edhe një problem tjetër. Të jesh kapiten në sport, është si të jesh kapiten në jetë. Je një udhëheqës. Një udhëheqës nuk e ndan dot veten në dy pjesë; një pjesë e moralshme në fushën e lojës, një pjesë terri në shtëpi. Terri, lojtar i Çelsit, na e rikujtoi edhe njëherë nevojën për të pasur dritë gjithandej. Kur merr një rol, ke marrë një mundësi por edhe një përgjegjësi mbi vete. Ndikimi i njeriut nuk kufizohet vetëm në fushën e lojës. Shkon përtej kësaj. Nga një njeri tek një njeri tjetër. Loja e jetës do dritë.
Pastaj, si për ta rënduar pozitën e Territ, shtohet edhe tradhëtia ndaj shokut. Si i trajtojmë shokët? A janë miqësitë të ndara, në miqësi në fushën e lojës dhe tradhëti jashtë?
Duke lexuar historinë e Territ, të nxihet pamja për moralitetin e botës ku jetojmë. Ka terr gjithandej, edhe duket sikur drita del rrallë. Ndërkohë, më erdhi në mendje dikush, një tjetër kapiten i madh që jo vetëm ka folur për dritën por edhe ka jetuar në dritë. “Unë jam drita e botës. Kush vjen pas meje nuk do të ecë kurrë në terr (nënvizimi im), por do të ketë dritën e jetës”. Krishti i tha këto fjalë, jo vetëm për të treguar kush ishte Ai, por edhe për të na orientuar ne në kohë terri, që të mund të gjejmë pak dritë. Kush ndjek atë e mund terrin. Do shpresoja që dikush, mund t’ia përcjëllë këtë mesazh drite, edhe Territ, sepse premtimi vlen edhe për të. Ndërkohë për ne, ia vlen t’ia ritheksojmë vetes, që e vetmja mënyrë për t’i shpëtuar territ të imoralitetit, është falja dhe shpresa që kemi në Birin e Dritës.
A. K. për Jetë Studentore
Facebook
Google
Myspace
Yahoo
del.icio.us
Windows Live
Blogger



Si do te ndiheshe nese do ishe shoku, te cilin e tradhetoi Terri?!